close
تبلیغات در اینترنت

پدرانه

سایت جــــــامـــــع گـــــپـــــــــ


پدرانه

دسته بندي: خانواده گپ, پدرانه,
52 بازديد

قدردانی از پدر   

 

اگر داری پدر کن احترامش     مواظب شو بدار از جان گرامش

 

بدان قدر و مقام و رتبت او      مکن هرگز تو هتک حرمت او

 

                                                                                                          


 

پدر را گر بپیچی سر ز فرمان      چنان باشد که سر پیچی ز یزدان 

 


 

ز مادر گرچه کس دل سوز تر نیست     به فرزندان


کسی مثل پدر نیست

 

به تاریکی چراغ دل فروزش     به حرف زشت هرگز دل مسوزش

 

مبادا او گشاید لب به نفرین     به کوه آمین بگوید مرغ آمین

 

ز خود (دلجو) پدر را ساز خرسند     که خرسند از تومی گردد خداوند

 

 ** تقدیم به تمام پدرای عزیز** 

 

♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥

 

                                                                            

                                                             

بابای مفقودالاثر، بابای زخمی

دور از تو سهم دختر از این هفته هم پر
پس کی؟ کی از حال و هوای خانه غم پر؟


تا یاد دارم برگی از تاریخ بودی
یک قاب چوبی روی دست میخ بودی

توی کتابم هر چه بابا آب می داد
مادر نشانم عکس توی قاب می داد

اینجا کنار قاب عکست جان سپردم
از بس که از این هفته ها سرکوفت خوردم

من بیست سالم شد هنوزم توی قابی ؟!
خوب یک تکانی لااقل مرد حسابی!

یک بار هم از گیرودار قاب رد شو
از سیم های خاردار قاب رد شو

برگرد تنها یک بغل بابای من باش
ها ! یک بغل برگرد تنها جای من باش

شاید تو هم شرمنده ی یک مشت خاکی
جا مانده ای در ماجرای بی پلاکی

عیبی ندارد خاک هم باشی قبول است
یک چفیه و یک ساک هم باشی قبول است

ای دست هایت آرزوی دست هایم
ناز و ادایم مانده روی دستهایم



تنها تلاشش انتظار است و سکوت است
پروانه ای که توی تار عنکبوت است

امشب عروسی می کنم جای تو خالی
پای قباله جای امضای تو خالی

ای عکس هایت روی زخم دل نمک پاش
یک بار هم بابای معلوم الاثر باش

 

♥♥♥♥♥♥♥♥

 

4 ساله بودم:اوبزرگترین وقویترین مردجهان بود.
5 ساله بودم:پدرهمه چیز رامی دانست.
6 ساله بودم:پدرمن ازهمه پدرها شیک پوش تر بود.
8 ساله بودم:پدرم واقعاهمه چیزرانمی دانست.

10 ساله بودم:ایده های پدربامن فرق داشت.
12 ساله بودم:پدرخیلی پیرتر ازآن است که احساسات کودکانه مرادرک کند.
14 ساله بودم:به افکارپدراهمیت نمی دادم،اوکهنه وقدیمی فکرمی کند.
21 ساله بودم:پدر؟اونه.اوکاملا ازنسل من بدوراست ومرا به هیچ وجه درک نمی کند.
25 ساله بودم:بایدافکارش راتحمل می کردم.پدرم بودوبه هرحال حضورداشت.
30 ساله بودم:شایدبدنیست ازتجاربش استفاده کنم.
35 ساله بودم:بدون مشورت پدرفهیم ومجربم نباید کاری بکنم.
40 ساله بودم:به آرامش اوهنگام تصمیم گیری های مهم غبطه می خورم.
50 ساله بودم:حاضرم همه چیز رابدهم امااوحتی یک روز بیشتربامن می ماند


منبع:http://www.akairan.com

 


نظر
ریــحان
چهار شنبه 23 / 11 / 1392

ارسال نظر براي اين مطلب


نام
ایمیل (منتشر نمی‌شود) (لازم)
وبسایت
:) :( ;) :D ;)) :X :? :P :* =(( :O @};- :B /:) :S
نظر خصوصی
مشخصات شما ذخیره شود ؟ [حذف مشخصات] [شکلک ها]
کد امنیتیرفرش کد امنیتی